Blog

Erotische blog met nieuwtjes en tips voor een geslaagde seksdate.


Eroticabeurs Hasselt

eroticabeurs-hasselt-2016Ondeugend, prikkelend, ontspannend, entertainment… dit zijn enkele dingen die u mag verwachten van deze Erotica, Body & Beauty in de Grenslandhallen te Hasselt.

Ero-Expo zorgt voor de nodige entertainment en acts op erotisch gebied zodat de editie van Hasselt weer een Top-Evenement wordt.

Deze editie staat in het “Oosters” teken. Rond dit thema draaien zowel de strip-acts op het hoofdpodium als de entourage.

Ero-Expo probeert iedere editie een spannend en kinky moment te maken, dit door streven continu naar perfectie, om u de wereld van de erotiek te laten beleven op een klassevolle, prikkelende en niet aanstootgevende manier.

Geniet van spectaculaire optredens, gepresenteerd door Maarten Cox, theaters met internationale artiesten en pornosterren, de Redlights Club, spannende attracties, Pop-up Swingersclub, intieme plekjes en natuurlijk elkaar…

Heb je op vrijdag 25, zaterdag 26 en/of  27 November nog niets te doen of zin in een leuke uitstap? Dan zien we elkaar in de Grenslandhallen te Hasselt!

Koop nu uw tickets online aan een voordeeltarief.


Een escort als ik (18)

een-escort-als-ik-18Natalie heeft een enorme expertise opgebouwd in de kennis van mannelijke fantasieën. En dan gaat het hier niet alleen over welk seksueel menu een man prefereert, maar over zijn duistere verlangens naar het erotisch hoogst culinaire. Als je de kwaliteit van erotiek met je smaakpapillen kon aflezen, dan zou Natalie zeker voor 3 Michelinsterren in aanmerking komen. Misschien dat Natalie daarom ook graag dat genre restaurants bezoekt.

Zo zaten we in een sfeervol tête-à-tête in een restaurant dat het met slechts een Michelinster moest doen maar het gemis aan de overige twee sterren met een overdreven chique teneur wegmoffelde.

Natalie weidde breedvoerig uit over ideeën waar sommige mannen een huizenhoge erectie van krijgen. In figuurlijke zin dan, want zulke monsterlijke mannen bestaan gelukkig niet. Ze vertelde me over escorts die seksueel zo stuntelig zijn dat de heren er geen brood van lusten. Of juist wel? Ja, juist wel, want het gaf een man het gevoel dat het haar eerste keer als escort was en dat werd heel erg gewaardeerd. Geen routineuze seks maar een meisje dat in alle oprechtheid en in al haar schuchterheid zich voor het eerst als escort uitlevert aan een man. Terwijl Natalie deze exegese aan het uiteenzetten was kwam na het derde glas Banyuls en tijdens het priemen in een bolletje kaneelijs de aap uit haar gesatineerde mouw.

“Wil jij niet het stuntelende meisje spelen bij een nieuwe klant?”

“Wat bedoel je precies met het stuntelende meisje?”

“Ik geef je instructies als een lerares in de genotkunde en hij geniet van deze fantasie.”

Waarom ik opeens dacht aan Belle, die zonder twijfel een stuntelaarster zou zijn bij een klant mag duidelijk zijn, maar een potje acteren bij seks lag me eerlijk gezegd wel.

“Wanneer?”

“Nu, want hij zit drie tafels verder zich warm te lopen nadat hij je van top tot teen afgelikt heeft.”

“Had dat maar gezegd dan had ik me anders gekleed.”

“Liefje, dat gebloemde Warehouse-jurkje staat je enig en als ik me niet vergis heb je er onschuldig wit onder. Eigenlijk heb ik dit theater zo gespeeld dat hij denkt dat ik je zojuist met een chique etentje over de streep getrokken heb. Zonder het te weten speelde je het perfect.”

Hij was behoorlijk gezet en zoals je van een hoogleraar in de een of andere bètawetenschap mag verwachten, met een bril met jampotbodems waarin twee vissen zwommen die mijn jukje zowat deden smelten. Alsof de bloemetjes van mijn jurkje verdord omlaag dwarrelden voelde het toen mijn tengere handje in zijn zweterige klomp van een hand oploste. Ik probeerde mijn ogen op onschuldig en schuchter te zetten, zoals ik op het schooltoneel Shaw’s Eliza Doolittle neerzette om uiteindelijk smachtend in de armen van de professor te vallen.

Duizelig van opwinding liep ik tussen professor Jules en Natalie in naar haar riante villa der zonden. Macht corrumpeert, maar dit meisje ging er heel ver in mee en niet met tegenzin. Dus toen de deur van de rode salon achter ons dichtsloeg en Natalie mij meteen al meetrok naar het in empire stijl opgetuigde bed, wist ik dat ik een soort Lolita moest acteren. Of als een van Napoleons prille liefjes, want mijn “held” zat er als onoverwinnelijke keizer bij toen Natalie met de zachtmoedigheid van een moeder de bandjes van mijn zomerjurkje omlaag trok.

“Eerst je schaamtegevoel afleren,” klonk ze eerder als lerares dan als moeder terwijl in mijn lichaam het duivelse sidderen begonnen was, “En dan meteen ook maar je behaatje, want treuzelen heeft geen zin nu je besluit genomen is.”

En zo waren mijn borsten zichtbaar en grijpbaar voor mijn keizer en stond ik rillend als een klein meisje in mijn maagdelijk witte L’agent stringetje hem te verleiden.

“Dan laat hem nu je kutje zien,” tergde ze mij opnieuw in een hogere versnelling waarbij het verkleiningswoordje van mijn meest delicate plekje wonderen bij mij deed.

Hoe culinair toch dat mannen het meest begeerde plekje niet alleen willen verorberen en gebruiken maar ook graag bekijken om de seksuele eetlust te cultiveren alvorens toe te slaan. Zou er zoiets als nouvelle cuisine in de erotiek bestaan?

Het stellige rukje omlaag van mijn stringetje voelde als het meest zalige verraad dat mij ooit ten deel gevallen was. Het was zo stellig tegen de erecode der feministen die het patriarchaat vernietigde, maar daarbij het kind met het badwater weggespoelde. Want wat is het leven zonder de masculiene spanning die mannen je aandoen? Of speelde mijn masochisme hier weer eens op? 

“Ga maar op je knieën,” zei Natalie op z’n sublieme toon dat haar acteren realistisch aanvoelde en ik in een zalige gedweeheid voor Jules door mijn knikkende knieën omlaag zakte.

“Maak zijn broek maar open.”

De welving in zijn broek nam intussen zulke proporties aan dat het leek alsof er een zeppelin opgeblazen werd die ieder moment kon opstijgen, dus frunnikte ik met moeite zijn broek los en worstelde koortsachtig om zijn kolos uit het zwarte tricot van zijn te strakke slip te bevrijden.

Zeppelin leek nog te eufemistisch want terwijl Jules zijn geheimzinnige mannengeur op mij afvuurde zat ik me echt af te vragen of mijn mond dit formaat wel aankon.

“Voorzichtig in je mond nemen, liefje.”

Hemeltje, Natalie’s satanische “liefje” klonk zo geniepig als strychnine in warme chocolade met slagroom.

Wat heb ik toch met mannelijk aroma’s? Vies en tegelijk ook waanzinnig spannend.  En misschien nog meer vernederend waardoor het negatieve aspect toch ook weer positief uitpakt. De eerste keer dat ik het waagde een vriendje in mijn mond te nemen trok ik een gezicht vol walging. De eerste keer dat mijn smaakpapillen geconfronteerd werden met ziedende spermatozoïden had ik het haastig als te lang gekookte spaghetti uit mijn mond laten glijden.

Was het ongeduld of behoorde het tot het schmierende theater van Nathalie, dat ze mij met haar frêle handen aanmoedigde meer beweging in het ritme te brengen en omdat ik daaraan kennelijk niet geheel voldeed mijn hoofd zelfs dieper naar het scrotum van Jules drukte.

Toen Jules’ erectie geheel tot wasdom gekomen was en ik hem nog nauwelijks in mijn mond kon herbergen brak volgens Natalie het moment aan dat Jules mij mocht nemen. Nadat hij opzij schoof om plaats voor me te maken drapeerde Natalie mij alsof ik een ledenpop zonder eigen wil was op het keizerlijke bed.

Hoe de echte Napoleon zijn favoriete paard Marengo besteeg moeten we raden, maar op een doek van de schilder Jacques-Louis David is te zien hoe hij er op zat. Mijn Napoleon besteeg mij nadat Natalie mij “getemd” had met gepaste trots. Natuurlijk acteerde ik een gekunsteldheid die hem het gevoel moest geven dat hij mij als een overwinningstrofee mocht penetreren.

Jules mocht dan qua postuur geen grote man zijn en aan zijn onoverwinnelijkheid mocht ook getwijfeld worden, maar zijn geschapenheid was zodanig dat ik een oprechte kreet slaakte toen hij mij met valse grijns binnendrong.

Dat hij in de heilige veronderstelling verkeerde dat hij me als escort aan een debuut onderwierp versterkte kennelijk zijn geilheid. En eerlijk gezegd ook die van mij. Dat Natalie mij nog steeds in gespeeld bedwang hield alsof ik er ook maar een nanoseconde over zou peinzen mijn overwinnaar af te wijzen, moest voor Jules toch echt het summum zijn.

Eerlijk gezegd was de Napoleon op de steigerende Marengo van Jacques-Louis David niets vergeleken bij de wilde galop waarmee Jules naar Waterloo optrok. Aan alle mannelijke heroïek komt eens een einde, dus besefte ik dat er een groot dilemma op naderen stond toen ik aan Jules gelaatsuitdrukking zag dat zijn overwinningsroes tegelijk ook zijn ondergang zou worden. Mannen hebben immers de neiging na hun ejaculatie als een soufflé in te zakken.

“Liefje, Jules is gecontroleerd, je kunt hem gewoon drinken.”

Geraffineerder kon ze het niet zeggen. Dat Jules dit als teken zag om zijn in mannelijke zwanenzang nog snel overeind te komen en Natalie daaropvolgend mij eerbiedig op mijn knieën hielp om hem in de gelegenheid stellen zich in mijn mond te legen, mobiliseerde alles in mij dat ook maar even aan mijn masochisme gerelateerd was. O lieve vernedering, zong mijn bonkende hart terwijl ik me verslikte in zijn bechamel.

Nog licht in katzwijm zat ik in het diepe lederen kuipstoeltje van Natalie’s nieuwe bolide weggezakt. Kennelijk door de roem van Max Verstappen aangemoedigd droeg ze leren racehandschoentjes en schakelde ze met een mannelijke precisie naar bijna twee keer de toegestane snelheid.

“Je was geweldig meisje, ik krijg nu ook zin in je,” klonk ze zalig terwijl ze met het koude racehandschoentje tussen mijn liezen drong.

“Als je even geduld kan opbrengen dan wacht je in mijn appartement champagne en Belle voor een Ménage à trois,” zei ik zo zuchtend dat Natalie bruusk en met hitsig bandengegier het gaspedaal nog dieper intrapte


My Red Light, de plaats waar een sekswerker eigen baas is!

my-redlightEen nieuw seksbedrijf is ontstaan uit de coöperatie van het stadsbestuur Amsterdam en Rabobank. My Red Light is een compleet nieuw concept waar sekswerkers hun eigen baas zijn.

My Red Light bestaat uit een 14-tal ramen onderverdeelt in 4 bordelen, deze werkruimtes kunnen gehuurd worden door prostituees. Hier zijn sekswerkers hun eigen baas en is een pooier of andere tussenpersoon compleet overbodig geworden.

De peeskamers zullen aan de Oudezijds Achterburgwal en de Boomsteeg komen te liggen. De panden worden op dit moment gerenoveerd, het einde van de verbouwingen wordt rond maart 2017 geschat. My Red Light hoopt op uiteindelijk de deuren te openen op 1 mei 2017.

Op zoek naar een dame van plezier in Amsterdam? Bekijk de zoekertjes en boek een dame op Redlights Nederland!


Een Escort als ik (17)

blogEen diepe zucht nadat Natalie naast haar normale escortactiviteiten en chique villa met dubieuze salons een yell door mijn mobieltje slaakte: “Natalie goes international”.

Inmiddels uitgegroeid tot een van haar intimi liet ik het haar aan mij uitleggen. De zakenreisjes van ‘the captains of industry’ tot snoepreisjes maken en aan ons meisjes van Natalie daar werk van te maken. Hoe dat dan moest? We moesten ons uitdossen als truttige secretaresses met onder de arm een laptop in draagtas om het journaille en uitwuivende echtgenotes op het verkeerde spoor te zetten. Uiteraard wel met een fopbril met hoornen montuur als extra camouflage.

Natalie zou Natalie niet zijn als ze niet meteen al een cliënt had die zijn opgewonden wijsvinger precies daar neerzette waar ik in mijn La Perla model stond in haar “etalage”.

“Hij is sympathiek, hoogopgeleid, heeft een zanikende vrouw die hij op zijn zakenreisjes even uit zijn hoofd wil zetten met een meisje dat niet alleen mooi is maar ook over brains beschikt, dus…”

Het mocht dan als compliment opgevat worden, maar met Bentley met chauffeur naar Schiphol gaan en het met je tijdelijke bezitter hebben over de morele neergang van het westen, is een beetje hypocriet. Dr. mr. Joris was natuurlijk zelf het levende bewijs van de neergang van het westen, want net uit het oog van zijn uitwuivende vrouw meteen al neurotisch zoeken naar mijn slipje en alles wat ik ermee verhulde, was wel erg kort door de bocht richting Schiphol.

“Met Ab heb ik een vertrouwensband,” fluisterde Joris mij nat in mijn oor toen ik zichtbaar opgewonden raakte door de chauffeur die via de achteruitkijkspiegel zag hoe Joris’ vingers mijn slipje binnenglipten. Geïrriteerd was ik nauwelijks, eerder voelde ik mijn stille exhibitionisme en nog stillere perversheid geactiveerd worden. De opwinding kwam dus sneller dan het geluid en ging zelfs even door de geluidsbarrière toen we weer door een bocht reden en Joris’ vingertoppen mij precies daar beroerden waar een keurig meisje niet beroerd wil worden. Dat Ab een knappe man was en Joris een kalle dikkerd, versterkte de spanning naar schandelijk niveau.

Op weg naar een arm Afrikaans land en in een first class-fauteuil, voelde nogal surreëel. Dat ik er ook nog opgewonden bij was en dat vreselijk hardnekkig moest verbergen, was misschien wel het aller spannendste. Voor Joris waarschijnlijk nog meer dan voor mij. Heb ik iets met onappetijtelijke mannen? Ja, moet ik bekennen. Voer voor psychologen, maar het cultiveert het vernederingeffect en dus mijn masochisme. Was ik daarom niet escort geworden, zou een therapeut mij misschien gevraagd hebben.

Toen Joris bij het genot van een glas chablis zijn vlezige hand op die van mij legde en zich heel nadrukkelijk in mijn richting boog zei hij iets dat waarschijnlijk heel magisch was maar voor mij als wartaal klonk.

“Mimi nataka wewe kutomba anal.”

Het laatste woord klonk mij bekend in de oren en pas nadat hij me met een grijns bekende dat hij bijna perfect Swahili sprak voelde ik dat mij iets wachtte waar een meisje uit een keurig milieu geen moment over peinst dat toe te staan. Helaas kon ik die zin niet ter plaatse decoderen dus restte mij slechts een geduldig afwachten op wat Joris in het Swahili met me doen zou. Dan mocht het woord “anal” steeds door mijn hoofd zweven dat “kutomba” bleef mij ook tot aan de aankomst door mijn hoofd zweven, al was het maar dat het begin van dat woord mij toch als schuttingstaal klonk.

Het hotel was net zoals het hotel op Bali een openbaring in luxe. Nog steeds sjouwend met de laptop volgde ik mijn cliënt en de boy naar de hotelkamer. Joris was zeer royaal voor de boy en wimpelde hem meteen weg met een achteloos gebaar. Wij dus alleen samen in de hotelkamer.

“Mimi nataka wewe kutomba anal” klonk nog in mijn hoofd en hoewel ik geen woord Swahili verstond wist ik eigenlijk dondersgoed wat er mee bedoeld werd. Initiatie? Joris was een man met twee gezichten. De echtenoot in een schijnbaar stabiel huwelijk, vader van studerende kinderen, maar net als Dr Jekyll and Mr Hyde een in moreel opzicht gespleten man. En als ik eerlijk mag zijn, vind ik dat de meest opwindende mannen. Mijn masochisme of toch mijn verhulde perversie?

Joris liep naar de minibar, nam twee flesjes whisky en schonk twee glazen in. 

“Sorry, ik drink geen sterke drank.”

“Vandaag wel,” zei hij zo kordaat dat het als een bevel klonk en dat feitelijk ook was.

En alsof de duvel ermee speelde, liep hij doodgemoedereerd naar zijn koffer, opende die en haalde eruit wat bovenop lag. Als dressuurrijdster wist ik als geen ander wat een rijzweepje was en in een flits wist ik dat hij dit scenario al in Nederland bedacht had anders zou het rijzweepje zeker niet bovenop de inhoud van de koffer gelegd hebben. Het was duidelijk dat de brave huismoeder die zijn vrouw waarschijnlijk was de koffer niet ingepakt had. Een man met een rijzeepje op zakenreis, lijkt niet erg plausibel te klinken. Wel redelijk was dat ik meteen opgloeide bij het zien van het rijzweepje en in een duizeligmakend verlangen naar vernedering het glas whisky opnam en met een vies gezicht een slok nam.

“Helemaal, kleine slet,” klonk hij opeens als mister Hyde die zoals bekend bij de literatuurliefhebbers de moorddadige contradictie van de brave Dr Jekyll is.

Het spel waarvoor ik kennelijk ingehuurd werd, was begonnen. Ik had de keus netjes gekleed de kamer te verlaten en de hielen naar Nederland te lichten. Maar ik bleef, ik wilde dit meemaken, ondergaan en tot diep in de minieme nervatuur van mijn zenuwstelsel voelen en ondergaan.

Met een verbitterd gezicht dronk ik de whisky en voelde meteen al het effect van de alcohol. Precies daarom drink ik nooit sterke drank want het heeft een GHB-effect op me en neemt mijn laatste morele belemmeringen weg.

“Je weet wat Mimi nataka wewe kutomba anal betekent,” kleine slet?”

“Ik denk dat ik het wel kan raden.”

“En wat vind je ervan?”

Zo’n type was het dus. Niet alleen genieten van de vernedering maar ook nog treiteren om de vernedering voor eigen gerief te verhogen. Het herinnerde aan dat moment op het Atheneum, toen drie jongens in een geniepig complotje met mijn aartsrivale Margot mij in het boekendepot opwachtten, op mijn rug trokken en vroegen hoe ik het zou vinden als ze mij alle drie zouden neuken. Nee, het gebeurde niet, maar toch was de plagerij van Joris net zo’n vernederingactie als die van de jongens die wel dreigden maar niets meer deden dan mij betasten.

Was ik eerlijk gezegd achteraf teleurgesteld dat het bij dreigen gebleven was, van Joris voelde ik dat het niet bij dreigen zou blijven en hij daarom in de ene hand zijn whiskyglas hield en in de andere het rijzweepje. Dat hij daarbij een brede grijns op zijn gezicht trok, maakte de situatie er voor mij des te opwindender door.  

“Uitkleden!”

Natuurlijk wilde ik dat graag en dus begon ik op een geveinsd treuzelende manier te doen waartoe hij me dwong.

Uitkleden is een ritueel waar je alle aanacht moet besteden en waarom zou ik Joris niet nog wilder maken dan hij waarschijnlijk al was. Dus mijn slipje ging tergend langzaam en zo subtiel uit dat de eerste zweetpareltjes op Joris’ gezicht verschenen. Het was dat moment dat ik begon te vermoeden dat Joris misschien wel heel dominant wilde lijken, maar hij misschien meer een geval van veel verf weinig wol was.

Hoewel, toen ik op mijn buik op het koele satijn van de beddensprei lag en de eerste tikken van het rijzweepje op mijn billen voelde begreep ik toch wel dat er meer wol dan verf was en ik de grens tussen genot en pijn overschreed toen de slagen in een agressief crescendo overgingen. Dat ik in de spiegeling van de minibar zijn schim zag bewegen en dus ook zag hoe kalm hij zijn broek en slip omlaag sjorde, maakt mijn situatie nog grimmiger.

Waren er nog twijfels over wat hij met “Mimi nataka wewe kutomba anal” bedoelde, toen hij voorover boog en met zijn dikke vingers mijn billen krachtig spreidde, kwam ik toch werkelijk tot het besef dat ik voor de tweede keer in mijn leven een man anaal zou dienen. Ik legde mijn wang berustend op mijn gevouwen handen en wachtte het moment suprême rustig af.

Maar Natalie zou Natalie niet zijn als ze ook hier geen flinke scheut verrassingseffect in gedoseerd had. Als een ware matrone in een wit mantelpak van het genre Dior stond ze opeens tussen de minibar en mij in en schoof haar billen op het randje van het bed. Haar zwaar genagellakte hand schoof schijnheilig over mijn haar. Dat ze opeens ook in Nairobi was verwonderde me eigenlijk helemaal niet, want had ze me niet ooit verteld dat ze zich in een internationale hotelketen ingekocht had? Het maakte in een zucht Bali en Nairobi verklaarbaar. Niet dat ik er echt mee zat dat hier intrige en complot mijn leven overschaduwde, want ik zou het zelf bedacht kunnen hebben.

Dat Natalie mijn polsen vastgreep alsof ik er ook maar een seconde over peinsde mijn lot uit de weg te gaan, was misschien wel het mooiste theater dat ik haar ooit had zien spelen.

“Toe maar Joris, straf dit hautaine nest.”

Natalie knipoogde begripvol naar mij toen hij dieper over me boog om toe te slaan en ik in berusting wachtte ik op de executie waartoe Joris mij veroordeeld had.

Hoe kun je bepaalde uitingen van seks het best beschrijven? Met metaforen als het klokgebulder van  de Campanile Venice op zondag? Het eerste binnendringen voelde niet als een genotvol feestje maar als klokgebulder dat steeds harder klonk en sneller ging. Het bed schudde en ik voelde me door elkaar gerammeld worden door Joris’ driften. Voelde de binnendringing nog als pijn, wat erop volgde smolt weg in de adrenaline en endorfine die in mijn lichaam als delicatessen aangemaakt werden. Het begon zelfs op een carillon te lijken waarin ik liggend meedeinde in de melodie.

Precies waarom weet ik niet, maar mannen hebben sterk de neiging na een anale benutting het residu van hun ejaculatie over of nog liever tussen je getuite lippen te spuiten. Hoewel Natalie nooit iets dwingends in deze opgelegd had, leek ze helemaal akkoord met dit ritueel. Dat ik de kostbare gesatineerde beddensprei voor een afgang naar de vuilverbranding behoedde door Joris’ slijmerige serpentine op te vangen leek misschien nobel van mij, maar was niet geheel van seksueel baatzucht gespeend, moet ik bekennen.

Terug naar Nederland naast Natalie in het vliegtuig kneep ze in mijn hand.

“Je bent een topper.”

“Ja, dat weet ik,” zei ik “hautain” terwijl ik moeizaam probeerde te verzitten wegens…


Een escort als ik (16)

een-escort-in-baliVakantie! Deze keer met de loden last van mijn vriendinnetje Belle. Ze liet doorschemeren dat ze gulzig is naar spanning om niet terug te keren naar het ouderlijk huis. Zo ambivalent ze ook is, als er spanning op komst is, is ze weer op een van haar denkbeeldige wolken.

Een warm land maar waar geen oorlogsdreiging heerst. Natalie wist raad en niet geheel gespeend van eigenbelang want een zeer luxueus hotel op het eiland Bali zou zowel ons als een mogelijke cliënt deugd doen. Weigeren kon altijd nog, zei ze schijnheilig.

Het hotel was zelfs aanbiddelijk luxueus. Onze eerste zit aan het elliptisch gevormd zwembassin was paradijselijk. Althans, afgemeten aan de op ons gevestigde blikken die onze bikini’s bijna deden smelten. Twee blanke Hollandse meisjes bleken het ideale snoepgoed voor de plaatselijke grootheden die er graag de candyshop kwamen bezoeken. Wij uitgestald tussen het andere snoepgoed, deden het goed als ik zo onbescheiden mag zijn.

In Indonesië maken een paar machtige families de dienst uit. Wij Nederlandse meisjes corrumperen onze frêle lijfjes graag tussen de machtigen. Belle ging er echter iets minder gedoseerd mee om en al snel werd haar een cocktail aangeboden die alles onthulde over de ware bedoelingen van de gulle gever. De diep buigende kelner wees naar een tafel waar een gezette heer – die net zo goed de hoofdcommissaris van de plaatselijke politie kon als, als een corrupt politicus, of gewoon een rijke man – ons hongerig toelachte. Dat hij twee Indonesische schonen naast zich duldde, gaf het beeld een extra schok.

Toen ik kletsnat naast Belle op de stretcher neerstreek kreeg ik al snel net zo’n groenige cocktail voorgeschoteld. Dit was stille symboliek die opeens geluid kreeg toen mijn mobieltje het beroemde Mozart-wijsje liet horen en ik in mijn glibberige hand zag dat Natalie hier achter zat.

“Schat, hij wil jullie en het levert een fortuin op.”

“Hoe weet je dit? Ben je ook op Bali?”

“Schat, hij is een oude cliënt van mij. En oud in de dubbele betekenis van het woord.”

Dat ze een intrigante was wist ik natuurlijk wel, maar dit sloeg alles. Daarom dit hotel op Bali. Natuurlijk was dit opgezet en de vraag rees of we ons er nog aan konden onttrekken. Maar het antwoord op die vraag lag besloten in mijn duistere kant en mijn verlangen naar avontuur en kon niet anders zijn dan dat ik zwichtte nog voor de vraag gesteld kon worden.

We verrezen zo nat als we nog waren uit onze stretchers en liepen op de martiaal ogende in kaki zomerpak gestoken heer af om ons in een soort omgekeerd kolonialisme aan hem te offreren. Waren ooit de blanda’s de baas in Indonesië, nu heerste hij met mijn instemming over ons. Een gevoel dat lekkerder was dan de heerlijkste Brusselse pralines.

“Natalie heeft smaak,” zei hij in verbazingwekkend goed Nederlands.

“Uw…,” begon ik te stotteren.

“Gestudeerd in Amsterdam, daarom mijn Nederlands.”

Hij wuifde met zijn rijkelijk beringde hand de twee Indische meisjes weg die gewillig hun plaatsen aan ons afstonden. De zweetplekken van zijn oksels beloofden weinig goeds, of juist heel veel. Ik heb inmiddels al aardig wat mannen geroken dus mij beloofde het heel veel goeds. Seks in een warm land had ik nog nooit gehad en ik bedacht de eerste broeierige beelden van binnen de kerker van een klamboe overgeleverd te zijn aan een machtig man.

Belle zweeg mysterieus wat haar aanbiddelijkheid slechts vergrootte. Aan haar lichaamstaal en oogopslag zag ik echter het soort geilheid verborgen gaan die ik inmiddels goed van haar kende en die zich naar een verlossing vocht.

Het voelde vreemd hem in onze badjassen en natte bikini’s naar zijn auto te volgen en het gevoel te hebben nagestaard te worden. Een Toyota Land Cruiser wachtte ons als een slavenschip op en Belle Klauterde met zichtbaar voorbedachte rade op de achterbank zodat het duidelijk werd dat ze vond dat ik naast hem moest zitten. Maar niet zonder dat hij mij eerst de badjas van het lijf trok en die aan het randje van de jungle achterliet als vormeloos bewijs van een ontvoering.

Een gespeelde ontvoering? Natalie had dit immers in scène gezet dus was het gespeeld. Ik zag op zij hoe de oksel van zijn kakihemd nog natter werd. Ik heb iets met het masculiene zweet des aanschijns. Het smaakt anders dan sperma, niet echt zoutig maar licht bitter.

We hotsten door de jungle die hij op zijn duimpje leek te kennen. De rit duurde niet langer dan een half uur en leek te eindigen waar een flauw schijnsel door de exotisch geurende bomenmassa opdoemde. Hij commandeerde ons uit te stappen en nam me bij de arm om het gevoel van ontvoering te versterken.

Wie ooit de apendans gezien heeft weet dat het een roesverwekkend ritueel is. De apendans die in Balinees kecac genoemd wordt, brengt zelfs toeristen in een roes. Maar deze versie was voor mij bedoeld. Een cirkel van mannen die aan de kecac begonnen en ik die in bikini binnen de kring geleid werd om…

Hij, wiens naam ik nog steeds niet kende voerde me in het epicentrum van dit masculiene overwicht binnen en ik wist dat wat me wachtte een alles overheersende ervaring zou worden. Hij rukte mijn topje af en smeet het in het vuur waar het snel verschrompelde.

Hij wees naar mijn bikinibroekje en omdat ik niet meteen reageerde trok hij de strikjes los en rukte het af. Het was het signaal voor de aanvang van de kecac en in een magisch crescendo bekropen de mannenstemmen mij als een hoge dosis GHB.

Eerst de kus met veel tong en de smaak van erotisch eten. Toen zijn handen naar alle plekjes die een beschaafd meisje bedekt houdt tenzij…Dat de circa vijftig uitzinnige mannen door bleven gaan met de kecac en mijn belager mij met zijn dikke vingers begon te penetreren was het meest ultieme dat ik ooit meegemaakt had.

We kennen de Nederlandse uitdrukking Oost-Indisch doof, dus mijn belager liet zich niet intomen door mijn protesten die bovendien ook nog eens overstemd werden door de rituele aanmoediging van de 50 mannen rondom ons. In het vuurlicht kreeg mijn belager bovendien iets mystieks over zich zodat mijn ergernis over mijn lot snel gedoofd werd met een kolkende zee aan opwinding die naar een uitweg smachtte. Zelfs uit zijn neusgaten kolkte de geur van lust dus begreep ik dat alleen het meest ultieme een eind aan deze smalende vertoning kon maken.

Ik zakte door mijn knieën om me aan hem te offeren. Opeens staakte de mantra van de kring van ophitsende mannen. Het werd stil. Zo stil als je je kan voorstellen voordat een dier geofferd wordt aan de goden. Alleen vormde ik dit offer en zag ik hoe mijn belager voor me op de knieën ging om mij in bezit te nemen.

Tussen mijn wimpers die vochtig van de warmte waren zag ik zijn kolossale pik glanzend in het vuurlicht opdoemen. Het was een explosieve penetratie waarbij ik centimeters verschoof op het bed van glanzende bananenbladen.

Er volgende een reeks van stoten die in kracht toenamen en mij meesleepten in een roes die ik met kreten beantwoordde. Ik telde de stoten niet maar zag aan het gezicht van mijn belager dat hij niet lang hoefde te wachten op zijn vulkanische uitbarsting.

“Lava, lava, lava,” schreeuwde ik.

“Verdomme, doe niet zo idioot, iedereen staart ons aan,” klonk Belle opeens.

De groenige cocktail lag met uiteengespat glas naast me en een dienstige kelner kwam huppelend op ons af alsof er een ramp gebeurd was.

“Sorry een droom,” kreunde ik Belle toe.

“Een droom in een droom, want Bali is een droom,” zei Belle zacht en hees.

Ze wees voorzichtig op een man die het volgens haar op ons gemunt had en zijn ogen niet van ons af kon houden.

“Kijk maar uit, straks belt Natalie ons nog op voor een opdracht,” sneerde ik.

“Dat heeft ze al gedaan terwijl jij sliep. Of we die heer willen bedienen. Ik zei ja. Ik dacht dat je wel…”

“Lieve help, als je eens wist wat me aandoet.”


Een escort als ik (15)

escort-als-ik-12

Als een verzopen katje stond ze met reusachtige reistas opeens voor de deur van mijn appartement. Een hoogoplopende ruzie met haar ouders die haar veel te provocerende kledingkeuze ongenadig betuttelden.

Belle leek met haar verdrietige aanblik opeens nog veel mooier. Waarom moeten meisjes toch altijd breed maar geveinsd glimlachen op glamourfoto’s? Belle pruilend; was daar niet ooit het boudoir voor bedacht?

Belle had besloten toch niet voor een zedig leventje onder het ouderlijke dak te kiezen maar uit haar gouden kooitje te ontsnappen. Door de recente ontwikkelingen kreeg ze opeens weer zin in een flamboyant bestaan en smeekte ze me haar onderdak te verlenen en Natalie te vragen of die emplooi voor haar had.

Eerst maar een lekker bad en daarna bij een glas wijn aan mijn schouder uithuilen, dus zat ze in haar heerlijkste mannen-gek-maak-lingeriesetje een tikkeltje uitdagend wijdbeens filosofisch in een glas bourgogne te turen.

“Ik weet een ideaal scenario voor een ménage à trois,” bevrijdde ik haar van de onzekerheid over haar lot in de stal van Natalie.

Het was eigenlijk een scenario dat Natalie voor een klant bedacht had en die alles met de twee beruchte letters S en M te maken had. Misschien zijn masochistische meisjes met een schijnwerper te zoeken, maar kapitaalkrachtige oudere heren schijnen er een fijne neus voor te hebben en maak je blij met een delicaat scenario, wist Natalie mij eens te vertellen.

Zoals langzamerhand bekend moet zijn ben ik een overtuigd masochistisch meisje, maar ga soms gebukt onder switch-neigingen. Het voelt bijna als van religie veranderen. Het leert je wel het sadomasochisme van beide kanten te kennen.

Het plot Belle temmen en gereedmaken voor een lustoffer aan een cliënt lag eigenlijk voor het oprapen, maar moest alleen nog even uitgeschreven worden. Belle’s pseudo-onschuldige oogopslag versterkte het idee dat met haar een verfijnd scenario was te spelen.

Ik verrees van mijn krakende zuurverdiende chesterfield, schuifelde enigszins hautain naar mijn Chinese lakkast en opende deze Doos van Pandora vol met speeltjes voor regenachtige dagen. De greep naar mijn Swarovski-rijzweepje was een excellent idee. Nog beter was dat ik de ranke roede dreigend in het luchtledige zwiepte en liet trillen en de ogen van Belle mij meteen vol deemoed aankeken alsof ze zich aan een zonde schuldig gemaakt had.

“Opstaan lui meisje,” bralde ik op duidelijk overdreven toontje.

Toch kennelijk echt genoeg om Belle in de houding te krijgen en mij te laten genieten van haar zalige rankheid. Ik besloot tot een improviserend scenario over te gaan nu ik zag dat Belle van de stemming genoot.

“Behaatje uit!” bralde ik nog een keer.

Toen ze een tikkeltje te onhandig haar armen achter haar rug schoof om het clipje los te wrikken kwam het opeens. Mijn masochisme switchte richting dominantie en ik begon opgewonden te raken van het spel. Ik herinnerde me dat Natalie mij zei dat er heren zijn die een mooi spel graag dubbel honoreren, dus probeerde ik met Belle een erotische symfonie te componeren waarbij mijn rijzweepje het dirigeerstokje moest worden en waarvan een heer met een groot gevoel voor stijl toeschouwer mocht zijn. Ik dacht al aan een encore, encore, encore, terwijl ik Belle voor zijn ogen vernederde tot ze zich vol overgave aan hem offerde.

Haar borsten vloeiden bevend van onrust tevoorschijn toen haar behaatje viel. Dit was smeken om meer, nog veel meer en door een onstuitbare wellust raakte ik in een roes waarin ik haar eens flink op haar nummer wilde zetten.

“Je slipje uit,” moet ik bloedserieus en streng geklonken hebben.

Even die aarzeling alsof die niet geveinsd was. Maar aan haar ogen zag ik dat ze genoot van de spanning, de vlinderachtige strikjes waarmee haar slipje bijeengehouden werd lostrok en het in een zalige quasiachteloosheid liet vallen.

Ik herinnerde me opeens een scène van de cult-fotograaf Roy Stuart, waarop te zien is hoe een madam een kamermeisje tot op het bot vernedert en haar voor zich laat uitkleden met als bekroning van de vernedering dat ze de lichaamsgeur die nog aan haar kleding kleeft ter keuring aan haar neus zet. Meer kon ik Belle niet vernederen dan haar slipje aan een geuronderzoek onderwerpen. Soms ligt de verleiding in de kleinste details dus bestierf ze het in de zaligheid van deze vernedering.

Ik zwaaide een paar keer met het rijzweepje en naderde haar met tragische dreiging en een sterk ontwikkeld gevoel voor ambiance. Een eerste lichte tik tegen haar linkerheup gevolgd door nog een op haar rechter. Haar zucht klonk als een sis. Nog een keer maar harder. En nog een keer.

“Op je knieën!”

Ze zakte gedwee en schoof haar borsten en handen over het koele leder van de chesterfield. Was er een mooiere symboliek te bedenken dan een submissief meisje dat gehoorzaam aan een chesterfield gekleefd zit? Waarom mij op die momenten de verfilmde pikanterieën te binnen schieten weet ik niet. Het zal wel freudiaans zijn dat juist die beelden zijn blijven kleven in mijn perceptie.

O ja, beelden, beelden, beelden, schoot door me heen en ik griste mijn iPhone van de salontafel selecteerde op fotografie en legde de devoot geknielde Belle voor het nageslacht vast.

Een virtuele zweepslag die haar nog meer opwond dan de zwiepers met het rijzweepje en in een aanval van obscene dwaasheid schoof ze met ingetrokken benen op haar rug en begon met handen die als vraatzuchtige krabben en kreeften over haar lichaam kropen zichzelf en vooral haar meest gevoelige plekjes te belagen. Is er iets sensueler dan een meisje dat masturbeert? Zelfs een escort als ik moet dat erkennen. En als Belle dit ritueel in haar acute aanval van exhibitionisme niet zo intens gespeeld had, dan zou ik het zeker niet vanuit alle hoeken van de kamer gefilmd hebben.

Belle die met haar virtuoze vingers de Sonate Pathetiek van Beethoven speelde alsof haar leven er van af hing. Ja, ze had pianoles gehad en zelfs enkele jaren conservatorium gedaan, maar ondanks dat haar klavier slechts de paar millimeters van haar clitoris betrof klonk haar verbale expressie mij als muziek in de oren. Het was duidelijk dat ze maar een ding wilde en dat ook kreeg. Golvend schoot ze in spasmen waarbij ze het oosterse sierkussen van de chesterfield beetgreep en met haar nagels bijna de satijnen stof aan flarden krabde.

Belle’s seksuele emoties had ik volledig vastgelegd in magisch schokkende beelden. Compromitterend, dat wel, en het was zelfs hoogstwaarschijnlijk dat ze het daar op aanstuurde en de macht over haar daarom op een gouden schaal aan mij aanbood.

Min of meer ongewild was de avond in een apotheose geëindigd en was ik tegen wil en dank eigenares geworden van een beeldschoon slavinnetje. Zeker, ze mocht bij mij intrekken. Graag zelfs. Alleen zal ook ik haar over haar kledingskeuze betuttelen en nog veel dan haar ouders deden. Zat ik er ver naast te denken dat mijn keus haar meer zou bevallen dan die van haar ouders?



Een escort als ik (14)

een-escort-als-ik-14Het feestje in het ouderlijk huis betekende na mijn odyssee in de escortwereld een weerzien met mijn snoezige oude meisjeskamer waar ik mijn eerste aarzelende seksuele stapjes gezet heb. Het was ook de kamer waar buurman Herbert tijdens een van de zakenparty’s van mijn ouders me naartoe wilde slepen. Desnoods aan mijn haren, want hij was totaal geobsedeerd door mij. Achteraf besef ik dat ik toch had moeten instemmen, al was het maar omdat zijn betaalde herkansing mij niet onberoerd gelaten had. Terwijl van beneden het geroezemoes nauwelijks nog te horen was, zwierf ik door de herinneringen van mijn kamer. Er lagen nog oude spullen die ma onaangeroerd gelaten had om de herinneringen aan haar jongste dochter museaal in stand te houden. De vraag drong zich op waar het met mij toch zo fout gegaan was dat ik escort werd. Het antwoord was minder complex dan die leek, want was het niet toch mijn onvermogen bij het beteugelen van mijn lustgevoelens? Was het niet de verleiding waartegen ik geen weerstand kon bieden? Maar was het niet ook mijn ongeremde behaagzucht? 

Ik hield op met dagdromen en voegde me tussen de genodigden van mijn ouders om me te vergapen aan alle clichés waaraan de beter gesitueerden zich graag overgeven. Natuurlijk wist ik dat Herbert de kaper op de kust was en zich zijn laatste capriolen met mij nog goed herinnerde. De heerlijke schijnheiligheid sloeg weer toe toen hij mij deze keer als de goedbedoelende buurman een zedig handje gaf zodat mijn ouders geen argwaan kregen, maar op juist dat moment toefluisterde wat mij de erotische dolkstoot gaf: “Ik wil je weer neuken.”

Was het verdorven van mij dat ik zijn gesis van de slang in het paradijs het toppunt van sensatie vond? Ja, dat was het want er was op dat moment niets dat ik liever gedaan zou hebben dan door hem achtervolgd naar mijn kamer gaan en hem daar volledig zijn zin te geven.

Er was de patstelling. Hij kon mij niet chanteren zonder zich aan zijn vrouw te verraden, en ik hem ook niet zonder mezelf aan mijn ouders te verraden.  Maar desondanks nipte hij met zijn meest onschuldige blik maar met de zweetdruppels van de wellust op zijn voorhoofd van het wijnglas en wist ik dat hij op dat moment meer vocht kwijtwilde dan alleen zijn zweetdruppels.

Omdat mijn ouders en Herberts vrouw gelukkig de kunst van het liplezen niet machtig waren fluisterde ik hem toe dat hij dan maar een veilig plekje moest bedenken. Per slot van rekening naderde het middernachtelijke uur en diende Assepoester dit onzalige oord te verlaten.

“Tussen de orchideeën,” kreunde hij.

Was het er druk genoeg voor ons ongemerkt even uit de voeten te maken naar de tropische kas van frigide Brigit? En was het geen zoete wraak op haar dat ik me tussen de orchideeën door Herbert liet neuken?  Zij was het immers die mij toen verhinderde mijn toelatingsexamen af te leggen bij deze seksuele virtuoos par excellence.  

Het was de magie die opeens als een brandende toorts het vuur in me ontstak dat ik Herbert langs de vochtige hagen die de tuinen van elkaar scheidden volgde tot we het vage schijnsel van de kas zagen. Verzonken in de diepe geurmelange van de orchideeën zochten we het  ideale plekje voor onze geile strapatsen.

Heeft seks met kleren aan niet iets surreëels? Tijd om ons uit te kleden was er niet. Ik herinnerde me de spastische beelden van de arthouse film Damage van Louis Malle. Jeremy Irons die Binoche op de grond neukt en in diepzinnige stilte in een orgasme leken op te lossen.

We kropen zowat op onze knieën om ons niet met onze schaduwen te verraden en halverwege de kas trok Herbert me onder een van de kweektafels op mijn rug, schoof mijn iriserende cocktailjurkje van Adrianna Papell tot over mijn heupen omhoog en begon zijn bezwete gezicht over de welving van mijn venusheuvel te wrijven.

Toen hij zijn tanden erin zette en zijn tong door de stof van mijn slipje priemde, porde ik in de ontstane bezetenheid mijn naaldhakjes in zijn schouderbladen zoals een amazone haar paard de sporen geeft. Tegelijk schoof ik mijn vingers zijn overhemd binnen en moedigde ik hem met mijn venijnige nagels aan geen moment te verliezen. Niet alleen mannen hebben wel eens last van overmatige seksbelustheid, dus kreunde ik tevreden toen hij zichzelf in de ideale aanvalspositie bracht. Zijn mond ademde in mijn mond, zijn tong streek langs mijn tandvlees, zijn spuug droop over mijn tong als een mystiek elixer en maakte me nog geiler.

Het geluid van het kapot trekken van mijn slipje klonk bijna als muziek in mijn oren en alsof er een luid tromgeroffel te horen was telde ik de seconden alvorens Herbert zijn buurmeisje voor de tweede keer in zijn leven binnendrong.

Maar deze keer in een seriële lichtflits die deed denken aan een enorm weerlicht dat door een onzalige reeks donderslagen gevolgd zou worden. Alleen was het geen onweer maar de TL-buizen die in een orgastische reeks aanfloepten. En als het dat alleen was, viel het nog te verteren, maar daar stond de boze heks met bezemsteel Brigit. Haar hakken en bleke enkels paradeerden langs de kweektafels in een kwaadaardige strengheid

Terwijl Herbert diep in me was en de spanning en vrees voor ontdekking in onze geilheid oploste, marcheerde Brigit als een androgyne DDR-grensbewaakster door haar tropische kas. Ik zoog me nog hechter vast aan Herbert en keek hem in de toegenomen vrees voor ontdekking aan. Toen haar voetstappen de tafel die ons dak vormde passeerden werd de spanning zelfs zo heftig dat het zich vertaalde in een extreem verlangen. Met geluidloze maar heftige golven begon Herbert mij te neuken. Traag maar hard zodat ik me bij iedere stoot een paar centimeter verplaatst voelde worden.

Dat ik mijn emoties niet langer beteugelen kon en op schreeuwen stond zou ons verraden hebben als ik dit niet onderdrukt had door in de schouder van Herbert te bijten. Was het bijten of verbijten? Genadeloze bruutheid van zijn seks voelde naast de dreigende voetstappen van Brigit als GHB. De vrees voor ontdekking was hier de grote boze tovenaar die ons precies op het juiste moment  bracht waar we zo voor lagen te worstelen. In een verkramping kwamen we tegelijk klaar in dit hypergeile epos.

Dat ik een kwartier later en nadat ik mijn cocktailjurkje weer een beetje fatsoenlijk had weten te modelleren nog erger door de grond ging dan toen Herbert mij een geweldig orgasme ontworstelde, werd veroorzaakt door een korte maar alles verklarende zin.  

Ik stond overschaduwd door schuldgevoelens naast Brigit aan het koude buffet toen ze me van opzij bekeek en gedempt mompelde:

“Liefje, ik heb altijd het idee gehad dat ik alleen orchideeën kweekte, de Cephalotus follicularis hoort er dus niet thuis.”

Als ik niet geweten had dat de Cephalotus follicularis een vleesetende plant is die in warme Australische streken thuishoort in plaats van zich door Brigits man te laten neuken, had ik haar  sarcasme misschien doodgemoedereerd aangehoord.

Dat Herbert het die nacht nog zwaar zou krijgen was misschien ook als zoete wraak aan te merken want voor een kwartje op de eerste rang willen zitten geldt in de escortwereld als een wandaad. Naast de striemen die Herbert van mij gekregen had, kreeg hij er van Brigit nog een paar bij.


Een escort als ik (13)

escort-blog-13Belle droeg het meest zomerse zomerjurkje dat ooit genaaid was. Lichtzinniger kon niet. Alsof door Nabokov geschreven, fladderde de zoom door de warme bries op de Boulevard zo ver op dat haar delicaat witte slipje vanaf de terrassen te zien moest zijn. Maar Belle liet ongegeneerd toe dat haar benen tot waar ze in haar zoetsappige zaligheid samenvloeiden te zien waren terwijl ze geen enkele moeite deed te verhinderen dat de wind haar half uitkleedde.

Dat Charles daar zat en met zijn gulzige blikken eerst Belle en vervolgens mij aflikte, maakte dat de opwinding voelde als de ziedende zee. Belle kende hij alleen van de foto’s. Niemand anders weet een meisje zo onschuldig te dresseren in een photoshoot dan Natalie. Als erotiek kunst is, dan kon Natalie de Titiaan in dit edele vak genoemd worden. Dus was Belle via de website van Natalie in Charles’ perceptie geëtst en eiste hij haar als eerste op.

“Kreeft toch?” Begon Charles, wetende dat meisjes en wreedheid met dieren in een soort meedogenloze geilheid omslaat. Het was nog een wonder dat hij Belle de kreeft niet liet uitzoeken en zelf spartelend in het kokende water liet afzinken.

“Heerlijk,” zei Belle even meedogenloos als Charles het bedoelde. Zo was Belle dus wel: een kind van haar tijd met vileine sprankjes en een zalig soort hunkering naar sensatie. Dan mocht Charles Belle met zijn ogen aflikken, Belle zelf zat met hem te flirten alsof hij in leeftijd niet haar vader had kunnen zijn.

“We nemen er een fles chablis bij?” verzuchtte Charles in zijn opwinding.

“Niet voor Belle, die mag op de middag nog niet drinken van mij.”

Dat juist die zin de maat der dingen aangaf en Charles moest verduidelijken dat ze onder mijn morele  scepter zwichtte maakte dat de spanning zinderde als de zonnetrillingen van een hete zomer. Was ik niet meteen verlekkerd toen ik Belle’s eerste transpiratiedruppeltjes in de zalige flora van haar oksels zag ontstaan? Charles leek er even verlekkerd naar te kijken met zijn oog voor verfijnde details. Meisjes en hun lichaamsvocht vormen een sensueel tweespan, wist ik uit eigen ervaring. Mannen van Charles’ leeftijd houden ervan zoals roofdieren levend vlees nodig hebben zich aan meisjes te laven.  

Belle’s smelten deed ook mij smelten en heel even raakte ik in de koorts van de opwinding weg van ons knusse samenzijn op het chique terras. Belle wilde blijkbaar excelleren en dat lukte haar heel goed. Toch kon ik mijn grieven hierover niet langer onderdrukken en dus besloot ik Belle op haar plaats te zetten.

“Belle mag overdag niet drinken en omdat ze mij gehoorzaamt, dus  een flesje Perrier voor haar,” moet ik heel erg neerbuigend geklonken hebben.

“Ze gehoorzaamt je?” Klonk Charles nogal sarcastisch.

Het werd de aftrap van het spel dat ik voor ogen had om Charles honger naar meisjesvlees te cultiveren.

“Zelfs als ik haar nu zou opdragen haar slipje uit te trekken om als blijk van offervaardigheid aan jou te geven, zou ze dat doen.”

“Is dat een hypothese of een echte opdracht aan Belle?”

Ik keek lichtelijk hautain naar Charles en dan weer naar Belle die er hoogstonschuldig bijzat en op de meest onopvallende manier haar vlugge handjes onder de tafel schoof.  Met een duizelingwekkende behendigheid trok ze haar slipje over haar billen en liet dat de lange weg langs haar benen en voeten gaan om het Charles met een vertederende oogopslag toe te schuiven. 

Dat Charles zich in de wijn verslikte bevestigde dat hij weliswaar hoog van de toren blies maar van dit pikante getrompetter van Belle niet terughad. Charles werd de ondeugende jongen die mijn oudere broer kon zijn toen ik nog puberde en die heimelijk mijn kamer binnensloop om in mijn ondergoed te ontdekken hoe meisjes ruiken. Ik begreep deze zalige obsceniteit van Charles en had er begrip voor dat hij Belle’s zaligheid met zijn servet camoufleerde om het aan zijn neus en lippen te zetten. Dat mannen de intieme odeur van meisjes als het summum beschouwen mag dan misschien voer voor psychologen zijn of een kolfje naar de hand van Goedele Liekens, Charles genoot zoals een Fransman van een in Armagnac verdronken ortolaan geniet.

Dat de kreeft maar half genoten werd en Charles bijna strompelend van opwinding ons naar de hotelkamer meevoerde, bewees het succes van deze act. Dat ook Belle en mij de opwinding getroffen had bewees het feit dat we met vereende krachten Charles uit zijn kleren hielpen en zijn verlangen ons in de gestalte van een daverende erectie tegemoet veerde.

Dat ik het Belle verboden had zich door Charles te laten neuken betekende niet dat ik het haar verboden had hem op een andere manier te gerieven. Dat ze door de malse hapjes van gekookte kreeft en het voorspel op het terras in de stemming voor meer geraakt was, deed haar voor Charles door haar knieën zakken. Waren het eten van kreeft en de gedachte aan de duizelingwekkend krioelende microkreeftjes van Charles’ sperma haar misschien naar het hoofd gestegen dat ze hem gulzig in haar mond toeliet, vroeg ik me ontzet af. Maar misschien was het nog meer dat ze mij gefopt had met haar belofte dat ze zich afzijdig van seks zou houden. Ik kon haar moeilijk in de boeien slaan of een dwangbuis omdoen bij deze act dus liet ik toe dat ze Charles veel eerder dan bedoeld tot ejaculatie maande.

En Charles? Mannen mogen dan tegenover het zwakke geslacht als sterke partij gesymboliseerd worden, hier was de man toch echt de meest zwakke schakel van ons drieën toen hij Belle schuddebuikend en met zijn vingers wanhopig in haar uitwaaierende blonde lokken gaf waar ze eigenlijk om smeekte.

We zaten alweer in de auto op de terugweg toen ik het haar vroeg.

“Waarom deed je het en waarom slikte je het in?”

“Omdat ik door en door slecht ben en je dat wilde laten zien.”

“Alleen daarom?”

Ik leerde al heel jong pâté de foie gras, fazant, hert en kreeft te eten. Niets is zo lekker als het eerst geleden heeft,” zei ze met een opzettelijk wrede grimas op haar gezicht.

“Maar Charles heeft toch niet geleden?”

“Heb je dan niet gezien dat ik hem er bijna afbeet toen hij…”

“Hemeltje,” moet ik verdwaasd geklonken hebben terwijl ik nog net op tijd het stuur kon omgooien om een vrachtwagen te ontwijken.

Belle doorgronden was nog lastiger dan een steekmug op een warme zomernacht in je kamer vinden en platslaan, dus mailde ik Natalie dat ze met vlag en wimpel geslaagd was voor haar examen.